Z pomieszczeń nie wywietrzał jeszcze jej zapach... na miękkiej kanapie wciąż widać odcisk jej ciała, w miejscu, w którym najbardziej lubiła siadać... w łazience pałęta się buteleczka po jej ulubionym szamponie... jej energia jeszcze nie znikła ze ścian, mebli, przedmiotów... on sam mówi, że wciąż podświadomie czuje jej obecność... chociaż to na jego życzenie zniknęła... jeszcze kilka dni temu to był jej dom... to była jej przyszłość... ich przyszłość... i tak po prostu w tej przestrzeni pojawia się kolejna ona... jakaś ona... przypadkowa ona... bo jego zdaniem nie należy zatrzymywać się w miejscu tylko ruszać do przodu...
Tym razem to nie moja historia... ale mogłaby być moja... i pewnie kiedyś była... na moim miejscu pewnie też bardzo szybko pojawiły się kolejne one... tak jakby nic się nie stało... jakby przeszłość nie istniała... nie była nic warta... jakby była niczym...
Nie umiem tak... każda przeszłość zasługuje na to, by ją odpowiednio opłakać... uszanować... uczcić... i dopiero potem iść dalej... inaczej to co było zdaje się całkiem bezwartościowe... nieważne... zanegowane... dziś jest jutro nie ma... jakie to ma znaczenie... źle jest czuć się tak nieistotną... tak łatwą do zapomnienia...
A. żal mi, że musisz przez to przechodzić... żadna z nas na to nie zasługuje...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz