Niewola...

Jestem mądra... jestem silna... znam wiele teorii... wiem jak trzeba, jak należy, jak się powinno... a kiedy przychodzi co do czego jestem słaba i bezsilna... totalnie zależna od decyzji jakiegoś jego... od tego, czy on z wysokości swojego męskiego jestestwa uzna mnie za dość interesującą... jakiś on wyznacza moje istnienie... jakiś on decyduje o sensie życia... dlaczego nie umiem sama zadbać o siebie...

miało być inaczej... a wyszło jak zawsze...

I znowu dałam się nabrać... mimo wielu lekcji, które już odebrałam... wydawało mi się, że jestem już wyuczona i uodporniona na męskie zagrywki... na obietnice... gładkie słówka... Oni nie są stworzeni do uczciwości... odwaga cywilna? jaka odwaga cywilna... lepiej zniknąć bez słowa... może nikt nie zauważy... Zauważy do cholery... i poczuje... bardzo... chyba pora znowu zamknąć się w skorupce... tak jest jednak najbezpieczniej...